پند پدر
لزوم آگاهی به زمانه برای تشخیص حق از باطل
اساتید عزیز دانشگاه، هم با واقعیات و حقایق کشور، و هم با حقایق جهان باید آشنا باشند؛ این یک تلاشى را میطلبد. در همهى حوزههاى علمى، همین جور است. عالمِ معلمى که جماعتى از او استفاده میکنند، اگر به زمان خود عالم نباشد، دچار مشکلات خواهد شد. «العالم بزمانه لا تهجم علیه اللّوابس»؛ کسى که زمانه را میشناسد، یعنى وقتى اوضاع و احوال محیط خود و محیط پیرامونىاش و محیط جهان را میداند و میفهمد جریانهاى گوناگون جهانى کىهایند، کجایند، اهدافشان چیست، چه جور با هم مواجه میشوند، دچار اشتباه نمیشود؛ در قضایاى گوناگون، قضاوت اشتباه نمیکند و دچار اشتباه نمیشود. این آشنائى، براى همه لازم است؛ براى روحانى هم لازم است، براى دانشگاهى هم لازم است؛ براى معلم حوزه هم لازم است، براى معلم دانشگاه هم لازم است؛ این یک چیز مهمى است. وقتى انسان جریانات گوناگون را میشناسد، میتواند پدیدهها را استنتاج کند، که این پدیده چیست، چه شد که این اتفاق افتاد، در تحلیل، دچار خطا و اشتباه نمیشود.
البته دشمن مرتب دارد تحلیلباران میکند. این تعداد رسانههائى که آمارش را چندى پیش اینجا آوردند و به ما دادند، اصلاً دهشتآور است. اینها غیر از رسانههاى اینترنتى است - اینترنت که دیگر یک دنیاى بىمرز و خارج از محدودهاى است - منظور، همین ماهوارهها و رادیوها و تلویزیونهاست. تحلیلهائى که در این رسانهها مرتباً با هدف مقابله با جمهورى اسلامى و نظام اسلامى و ملت ایران داده میشود، سرسامآور است. حالا آنهائى که انبوه تولید میکنند، میدانند هم که مردم به همهى اینها گوش نمیدهند. میگویند هر مقدارى که میشود، باید تلاش کرد. راست را با دروغ مخلوط میکنند، مىآیند یک تحلیل غلط و معیوب از این در مىآورند؛ «و لیکن یؤخذ من هذا ضغث و من ذاک ضغث فیمزجان». امیرالمؤمنین میفرماید: اگر حق به طور خالص و بىشائبه خودش را نشان بدهد، کسى دچار اشتباه نمیشود؛ اگر باطل بدون آمیختگى با حق، خودش را نشان بدهد، کسى دچار باطل نمیشود؛ «فلو انّ الباطل خلص من مزاج الحقّ لم یخف على المرتادین و لو انّ الحقّ خلص من لبس الباطل انقطعت عنه السن المعاندین و لیکن یؤخذ من هذا ضغث و من ذاک ضغث فیمزجان». یک لقمه از حق، یک لقمه از باطل را مخلوط میکنند، یک غذائى که ظاهرش نشان نمیدهد مسموم است، در اختیار کسى که بىاطلاع است، میگذارند؛ این تحلیل در ذهنها اثر میکند. گاهى اوقات تحلیلهائى که در بعضى از محافل دانشگاهى، دانشجوئى و استادى از بعضى از مسائل میشود، آدم مىبیند این بر اثر بىاطلاعى است؛ کسى هیچ تقصیرى هم ندارد. بنابراین اساتید باید در جریان مسائل قرار بگیرند.